26 januari 2016

BRCA1gen: bestemming onbekend

Het komt met vlagen dat ik me bezighoud met het hele BRCA1 gebeuren. Dit jaar staan er alweer twee bezoeken aan het ziekenhuis gepland. Een controle en een oriënterend gesprek. Sinds mijn 22e ben ik jaarlijks in ziekenhuizen geweest hiervoor. Op dit moment kan ik me soms ontzettend druk maken over eierstokkanker. De angst gaat dan helemaal in mijn hoofd zitten. Gelukkig kan ik hier goed met mijn vriend en vriendinnen over praten. Eierstokkanker is gewoon zo ontzettend ongrijpbaar.  Er bestaat geen preventieve screening en voor mijn gevoel is het dan maar wachten tot het zo ver is. De weg en bestemming zijn zo ontzettend onbekend dat het onrust veroorzaakt. De kans op eierstokkanker bij mij is dan ook 30-60%.

Het helpt al door het maar gewoon zo op te schrijven zoals het is. Ook dit hoort bij mij. Ik probeer er vaak maar mee te dealen wanneer het volgende op mijn pad komt. Binnenkort heb ik een gesprek over een eventuele kinderwens en alles wat daarbij komt kijken wanneer je dit gen hebt.

24 januari 2016

Bergschoenen en wijn

Vorig jaar heb ik het risico gelopen om op mijn Adidas sneakers een meerdaagse trektocht in de bergen te lopen. Dit bleek toch behoorlijk risicovol te zijn. Ik heb meermaals gedacht dat het eind soms in zicht was. Niet van de tocht maar van het leven ;). Dit viel uiteindelijk wel mee maar ik liep niet heel relaxt rond in de hoge bergen van Sapa in Vietnam. We gleden regelmatig weg en het tempo lag laag door onze slechte schoenen.

Dit jaar is onze reiskeus op Peru gevallen. We gaan drie weken backpacken en hebben inmiddels Macchu Picchu, de oude Inca stad geboekt. We gaan een vierdaagse trektocht maken met mountainbiken, raften en ziplinen inbegrepen. Ik heb er super veel zin in!!

22 januari 2016

Wachten

Elke maand weer hetzelfde riedeltje. Ik "wacht" op mijn salaris. Ik kan mijn salarisstrookjes online inzien en elke maand is het weer een verrassing. Rond de 22e begin ik met regelmatig checken of er al iets online staat. Ik vind dat mijn salaris redelijk laat gestort wordt, zo rond de 27e van de maand. Ooit in een tevredenheidsonderzoek aangegeven dat ik vind dat ons loon eerder gestort zou moeten worden omdat bij veel collega's de rekeningen voor de 27e al worden afgeschreven. Waaronder ook bij mij. Ik mag dus nog een paar dagen wachten en hopelijk staat vandaag mijn salarisstrookje online. Ik ben benieuwd!

21 januari 2016

Armoede

In mijn studententijd was ik maar een arme sloeber. Aan het eind van mijn geld had ik vaak een stuk maand over. Ik had werkelijk waar geen idee hoe ik mijn financiën moest beheren en deed daardoor maar gewoon wat. Zodra het geld binnenkwam van DUO en mijn bijbaan ging ik op pad om het direct uit te geven aan onzin. De Kruidvat heeft in die tijd flink aan me verdiend. Ik werd er gelukkig van om spulletjes voor mezelf te kopen. Terugkijkend op deze periode was ik toen erg ongelukkig en had geen idee waar ik naartoe wilde met mijn leven. Ik vond het maar wat lastig om volwassen te moeten worden en de bijbehorende verantwoordelijkheid te dragen. Echte armoede heb ik gelukkig ook in die tijd nooit gekend. Ik had altijd gewoon een dak boven mijn hoofd en kon soms ook leuke dingen doen van mijn weinige geld. Tijdens mijn studie deed ik vrijwilligerswerk bij de Voedselbank. De Voedselbank bestond toentertijd nog niet lang en er ging een wereld voor me open. Een ander zal het altijd beter hebben en een ander zal het altijd slechter hebben dan ik.

Deze week heb ik het programma Armoede in Nederland, eigen schuld! gevolgd. Ik vind het maar lastig om hier een mening over te hebben. Ik kan me niet indenken dat ik zelf niet zou werken voor mijn inkomen. Ik heb dan ook nog nooit van mijn leven een uitkering gehad. Daardoor wel allerlei baantjes gehad tijdens mijn studententijd van schoonmaken bij ouderen, schoonmaken op kantoren naar werken in een boekenwinkel of kledingwinkel. En de voor mij geestdodende bijbanen in de fabriek. Ik moest wel, mijn ouders droegen niet bij aan mijn studie of wonen en hierdoor heb ik altijd met vallen en opstaan op eigen benen gestaan. Maar dat maakt nog niet dat ik zal oordelen over een ander. Ik kan het me zo moeilijk indenken hoe het is om elke dag zorgen te hebben over of je nog wel genoeg eten hebt of het gas, water en licht het nog blijven doen. Het gezin van gisteravond vond ik erg schrijnend maar ook denk ik dan, waarom had je geen arbeidsongeschiktheidsverzekering als zelfstandige?

19 januari 2016

Verschil

Ik vind het echt bijzonder om te merken dat er een groot verschil is in mensen die dertig zijn. Zelf ben ik afgelopen jaar dertig geworden en had hier best even moeite mee. Het voelt zo definitief dat je echt ouder wordt en keuzes "moet" maken. Even lekker een jaar ertussen uit om te gaan backpacken doe ik niet zo snel meer. Mijn vaste leuke baan opgeven voor veel onzekerheid is voor mij geen goed plan.

Maar wat een groot verschil lijkt er te zijn bij dertigers. Zelf word ik vaak jong geschat en moet nog vaak mijn ID laten zien. Ook ben ik nog niet toe aan kinderen en nog regelmatig in de kroeg te vinden voor een drankje of stappen tot in de late uurtjes. Ik kan me niet voorstellen dat ik er nu definitief een 3 in mijn leeftijd zit.

Mijn beste vriendin is zwanger van haar eerste kind. Zo bijzonder om mee te maken maar voor mij nog echt een ver van mijn bed show. Ik zie mezelf op dit moment totaal niet als moeder of gesetteld. Ik woon inmiddels al jaren samen maar heb graag vriendinnen om me heen en ga ook mijn eigen gang. Mijn vriend en ik voelen ons hier beide heel prettig bij. Laatst kwam ik een blog tegen van en mede dertiger thuisblijfmoeder. Hoe groot kan het verschil zijn. Haar leven bestaat uit de kinderen, verzorging, het huishouden en het gezin. Mijn leven bestaat uit werken, de kroeg, uiteten en gaan waar ik wil. Graag wil ik nog een paar verre reizen maken en mee van de wereld zien. Een kind komt wel, of niet.

13 januari 2016

Toch maar weer

Toch maar weer een voorzichtige start om weer te gaan bloggen. De reden dat ik er vorig jaar mee stopte is dat ik mezelf heel veel druk oplegde. Mijn blog moest en zou leuk zijn. Maar wat is er leuk aan om er veel stress van te krijgen.

Er zijn inmiddels zo ontzettend veel blogs op het internet. Ik kan me er uren in verliezen. Ik heb besloten dat ik blog voor mezelf en voor positiviteit. Ik heb een zwaar jaar achter de rug maar ben weer redelijk back on track.

Ik ben er weer!!